Önce dertleniyor insan. Sonra, derdini içine atıyor; büyütüyor, büyütüyor, büyütüyor. Derdine derman bir çiçek, bilmiyor. Sinan Terzi bir başka öyküsünde, “Derunundaki derdi haykırmasa insan, ölür.” diyor. Haykırın sevgili okur. Elbet birileri bir yerlerde işitmeyi bekliyor. Var olun.